To zabieg stosowany głównie u pacjentów z zaawansowaną retinopatią cukrzycową, polegający na „przypaleniu” obwodowych części siatkówki w celu ratowania jej centralnej części odpowiedzialnej za ostre widzenie. Zaletą tego zabiegu jest zahamowanie rozwoju niszczycielskich, nieprawidłowych naczyń krwionośnych, które grożą krwotokami do wnętrza oka. Procedura ta oferuje korzyść w postaci stabilizacji wzroku i drastycznego zmniejszenia ryzyka nagłej ślepoty, co pozwala pacjentom z cukrzycą na zachowanie sprawności wzrokowej mimo postępu choroby podstawowej.